Cees
Buddingh
(Cees Buddingh ziet Bouke Ylstra’s werk)
Ja, zo gaat het:
Vandaag regent het pijpenstelen,
Morgen stuivertjes uit een zeer welwillende hemel, overmorgen bommen,
of misschien ook gisteren wel,
want de tijd is een vreemde en nurkse waard,
die graag merken laat dat wij bij hem in het krijt staan,
voor drie glaasjes liefde, een broodje honger,
en alle servetjes van onze verbeelding,
die zich nu eens tot vogels of katten vouwen,
en dan weer tot morrende ruimteschepen,
hij vindt het allemaal best, hij is zo verstandig
dat hij niet gelooft in de mens, maar wel in de kunst;
een zwak heeft –zegt Auden- voor schrijvers en schilders,
en hun graag alles levert op de pof
(betaling desnoods na overlijden)
mits hij als kleine tegenprestatie
zijn klanten tergen en treiteren mag,
met balletjes gehakt van soldatenvlees,
toastjes met partisaan en neger,
en glaasjes élixir de ruïnes.
O het is vaak een heel genoeglijk leven,
met koningsgambietjes en twintig driebanders,
Veel grote pilsen (en niet te vergeten,
het machtige geluid van Mattias Coltrane),
maar toch: ergens staat nog altijd een stad te branden,
een stad van zeven jaar en enkele weken;
op het tafeltje tussen de dobbelstenen
valt soms een stukje verkoold papier,
dat ruikt naar Rotterdam 1940. en ’s morgens bij het ontwaken liggen
er nu en dan sinteltjes op het kussen:
gruis van Zwaanshals en Noordmolenstraat
en hoe ver de raketten de aarde ook verlaten,
ergens is steeds weer een vogeltje voor de poes,
de poes met de ogen van de beul en
de keurige snor van een generaal b.d.
helaas, de curven waarlangs de hh poltici denken
zijn heel wat gevaarliker dan die van de BB,
de laatste kan men, weliswaar, vaker in de geïllustreerde bladen bezichtigen,
(maar dat bewijst enkel dat de schilderkunst
superieur is aan de fotografie)
laat ons dan een –schrale- troost zijn en niet Toetanchamon
-die al evenmin ergens om had gevraagd-
en dat er gesold wordt met de levenden als met de doden:
och, sollen wij ook niet met onszelf,
als de eerder vermelde kat met het eerder vermelde vogeltje?
Het is laat, heel laat in de wereld, Bouke,
Och, laten we blij zijn dat we niet in China wonen.
Kat vangt vogel I
1959
ets 349X250 mm
Het bombardement,
de vrouw,
portret ruimtevaarders.
1963
ets 480X250 mm
Bouke Ylstra
jaren 60